Modelbeelden tonen pasvorm, lengte en val, wat een foto van alleen het product niet kan. Ze zijn duur om te maken: een model, een studio en een fotograaf per collectie.
Marktplaatsen verschillen in waar ze horen: Amazon wil ze als eerste bij volwassenenkleding, terwijl Google Shopping schoenen en accessoires eerst alleen toont en op een model in extra afbeeldingen.
Wat een modelbeeld een koper vertelt
Het beantwoordt de vragen die een foto van alleen het product openlaat. Waar eindigt de zoom? Hoe wijd is de mouw? Sluit de stof aan of valt ze los? Hoe groot is de tas naast een lichaam, hoe lang de ketting om een hals? Een persoon in het beeld is een meetlat die iedereen kan lezen.
Het toont ook hoe een stuk bedoeld is om te worden gedragen: ingestopt of los, met wat voor broek, voor wat voor gelegenheid. Dat is informatie over stijl, en vaak is dat wat belangstelling in een beslissing omzet.
Soorten modelbeelden
Het catalogusbeeld toont het model staand voor een effen studioachtergrond, van voren, van achteren en soms van opzij. Het is neutraal, vergelijkbaar binnen een assortiment en de vorm die marktplaatsen meestal bedoelen.
Het redactionele beeld plaatst het model op een locatie, in beweging of in een sfeer, en hoort bij campagnes, lookbooks en sociale feeds. Daartussen staan uitsneden: een nauw kader op een kraag, een pols of een paar schoenen, waarbij het lichaam schaal geeft maar het gezicht niet te zien is.
Wat de productie vraagt
Een klassieke shoot vraagt een model, een fotograaf, een studio of een locatie, styling en een dag waarop ze allemaal beschikbaar zijn, voor elke collectie en elke kleur. Die kosten zijn de reden dat veel kleine verkopers kleding plat of op een paspop tonen.
Gegenereerde modelbeelden veranderen de kosten, maar niet de vereiste zorgvuldigheid. Een beeld waarin een model het product draagt, moet het product nog altijd waarheidsgetrouw tonen: de juiste kleur, de juiste snit, het juiste aantal knopen. Meerdere marktplaatsen hebben bovendien regels voor beelden van gegenereerde personen, en die moeten eerst worden gelezen.
Drie modelbeelden, elk gemaakt uit één foto van het kledingstuk: een mohair trui, een strapless jurk en een bomberjack. Gemaakt met Herofab · Virtueel passen
Het verschil tussen een modelbeeld en andere productfoto’s
Ghost mannequin- Bij een ghost mannequin heeft het kledingstuk een gedragen vorm zonder dat er iemand in zit. Dat houdt de aandacht bij het product en laat weg wat een persoon toevoegt: schaal, stijl en beweging.
Flatlay- Een flatlay toont het product plat liggend, van bovenaf gezien. Het is de eenvoudigste productfoto en zegt niets over de pasvorm, en daar is het modelbeeld juist voor.
Sfeerbeeld- Een sfeerbeeld toont een product in een omgeving of in gebruik. Een modelbeeld dat op locatie is gemaakt, is beide tegelijk.
- Synthetisch model
- Een synthetisch model is een gegenereerde persoon die niet bestaat. Een modelbeeld kan een echt of een synthetisch model tonen, en de regels van marktplaatsen behandelen die twee soms verschillend.
Lookbook- Een lookbook presenteert een collectie als een reeks outfits. Het bestaat grotendeels uit modelbeelden in één consistente stijl.
Checklist voor een modelbeeld
- Het product is volledig te zien en gaat niet schuil achter haar, handen, een tas of een ander kledingstuk.
- Kleur, snit, lengte en details komen overeen met het product zelf, naast elkaar gecontroleerd.
- De maat die het model draagt, staat in de aanbieding, met de lengte van het model waar het kanaal dat verwacht.
- De pose toont het kledingstuk: er is een staand aanzicht van voren, wat er verder ook wordt toegevoegd.
- De achtergrond en de uitsnede volgen de regel van het verkoopkanaal voor beelden met personen.
- Bij een gegenereerd model is de regel van het kanaal over met AI gemaakte personen gelezen en is de vereiste markering aanwezig.