Hoe Detailopname een close-up kadreert zonder detail te verzinnen
Detailopname maakt een close-up van één deel van een product uit een beeld dat al bestaat. De opdracht beschrijft het als dezelfde camera die onder hetzelfde licht dichter naar hetzelfde product beweegt: het gekozen deel vult het grootste deel van het kader, gecentreerd en scherp, terwijl de rest van het product buiten de randen mag doorlopen. Het deel wordt aan de tool overgelaten of uit tien gekozen: de kraag of hals, de stofstructuur, een print of logo, een manchet, de zoom, knopen, rits of beslag, de stiksels, een zool of hak, een steenzetting of een sluiting.
Wat de tool kenmerkt, is een verbod op verzinnen. De opdracht vraagt alleen om wat in dat deel van de bron al zichtbaar is, met dezelfde kleuren, hetzelfde materiaal, weefsel, stikwerk, dezelfde print, belettering en hetzelfde beslag in dezelfde vormen, aantallen en posities, en sluit toegevoegde steken, knopen, klinknagels, stenen, textuur, tekst of versiering uit. Waar de bron te klein is om fijne textuur te tonen, krijgt de tool de instructie trouw te blijven aan hoe de bron eruitziet. De close-up is nog altijd een nieuwe weergave, geen vergroting van de pixels van de bron.
Wanneer een close-up het juiste beeld is en wanneer niet
Een detailopname beantwoordt de vragen die een koper met een volledig aanzicht niet kan beslechten: hoe een kraag is opgebouwd, hoe het oppervlak van de stof eruitziet, hoe een rits, een gesp of een sluiting is afgewerkt, hoe een steen is gezet. De bron kan de eigen productfoto van de verkoper zijn of een beeld dat Herofab heeft geleverd, zoals een resultaat van virtueel passen, een ghost mannequin of een beeld uit de productstudio. Elke aanvraag kadreert één deel en levert één foto, dus een tweede detail van hetzelfde product is een tweede aanvraag vanuit dezelfde bron.
Een close-up is niet altijd het juiste beeld. Moeten kopers op het hele beeld kunnen inzoomen, dan verhoogt Opschalen de resolutie van het beeld zonder het opnieuw te tekenen. Moet het hele product in een nieuwe omgeving verschijnen, dan plaatst Productstudio het in een studio- of sfeerscène. Moet de stof zelf veranderen, dan neemt Stofstudio de foto van het kledingstuk en een foto van de nieuwe stof. Detailopname heeft geen instelling voor scène, achtergrond of hoek: de opdracht vraagt om hetzelfde product onder hetzelfde licht, dus de close-up haalt zijn licht uit de bron.
De close-up vóór publicatie met de bron vergelijken
Leg de close-up naast de bron en vergelijk door te tellen. Stikselrijen, knopen, ritstanden, klinknagels, stenen en pootjes horen in aantal en plaats gelijk te zijn; voor deze delen noemt de opdracht de steeklengte en de garenkleur, de vorm, afwerking en positie van het beslag en de slijpvorm, kleur en plaatsing van stenen als te behouden. Belettering is de strengste toets. Een print, logo of label hoort volgens de opdracht leesbaar te blijven met dezelfde spelling, hetzelfde lettertype, dezelfde dikte en kleur; lees het dus letter voor letter en genereer opnieuw als er een letter is veranderd.
Ga daarna na of de close-up het deel toont waar om is gevraagd. Is dat deel in de bron niet zichtbaar, dan draagt de opdracht de tool op het meest kenmerkende zichtbare detail te kadreren en geen onderdeel te tekenen dat de bron niet toont; een zool die vanuit een vooraanzicht wordt gevraagd, kan dus als een ander detail terugkomen. Textuur is de andere grens. Een close-up van stof hoort volgens de opdracht het weefsel, het breisel of de nerf op de schaal van de bron te houden, niet grover, fijner of anders, en een kleine of zachte bron geeft de tool weinig om af te lezen.


