Onu üç ayar denetler ve her birinin bir yan etkisi vardır. Daha yavaş bir enstantane daha fazla ışık alır ama hareket eden bir mankeni ya da elde tutulan bir kamerayı bulanıklaştırır; daha geniş bir diyafram daha fazla ışık alır ama alan derinliğini inceltir; daha yüksek bir ISO görseli aydınlatır ama ince kumaş dokusunu silen bir gren ekler. Telefon üçünü de kendisi ayarlar; kullanıcıya kalan denetim, ürünün üzerine dokunmak ve parlaklık kaydırıcısını oynatmaktır.
Otomatik pozlama ortalama, orta gri bir görseli hedefler; ürün fotoğrafları ise nadiren böyledir. Beyaz kâğıt üzerindeki beyaz bir giysi ortalamadan parlaktır; bu yüzden kamera onu karartır ve beyaz gri çıkar. Koyu bir zemindeki siyah bir çanta ise siyah antrasite dönene kadar aydınlatılır. Pozlama telafisi bunu düzeltir: açık sahneler için artı, koyu sahneler için eksi. Kontrol aracı histogramdır: beyaz bir arka planda arka plan sağ kenarda, ürünün en parlak bölümleri ise hemen onun altında durur.
Aşırı pozlanmış alanlar hiçbir detay taşımaz: beyaz bir gömleğin dokuması ya da soluk bir pembenin tonu kaybolur ve düzenleme, sensörün hiç kaydetmediğini geri getiremez. Gölgeler genellikle biraz gren pahasına açılabilir; bu yüzden biraz fazla koyu bir kare, biraz fazla açık olandan daha güvenlidir. Arka planı beyaz yapmak için bütün görseli aydınlatmak ürünün soluk bölümlerini de patlatır; arka planı ayrıca aydınlatmak ya da ürünü dekupe etmek tonlarını korur.