1. Czyste soczewki, otwarte zauszniki
Odciski palców i kurz, które oko pomija, w tej skali wypełniają zdjęcie. Umyj soczewki lub spryskaj je płynem, osusz ściereczką z mikrofibry i od tej chwili trzymaj oprawkę za mostek i końcówki zauszników. Obejrzyj noski i rowek, w którym każda soczewka styka się z obręczą, bo tam w noszonej parze zbiera się brud.
Otwórz oba zauszniki do oporu zawiasów. Oprawka oparta na końcówkach zauszników i dolnych obręczach pokazuje front na wprost, a boki w perspektywie. Gdy luźny zawias pozwala zausznikowi opadać do środka, otwartą pozycję utrzyma mała kulka masy mocującej pod końcówką, niewidoczna za oprawką. Naklejki demonstracyjne zdejmuje się z soczewek; przy nienoszonej parze sprzedawanej z naklejkami wystarczy jedno zdjęcie z nimi.
2. Decyzja, co odbijają soczewki
Soczewka pokazuje to, co stoi naprzeciw niej. Przezroczyste soczewki z powłoką antyrefleksyjną niosą blade zielone lub fioletowe odbicie okna; soczewki ciemne i lustrzane niosą cały pokój. Rozwiązaniem jest wybrać im widok. Postaw okulary na stole z oknem z boku, a przed nimi, tuż poza kadrem, ustaw duży arkusz białego kartonu. Soczewki odbijają teraz równą, jasną powierzchnię.
Telefon to ostatnie odbicie do usunięcia. Unieś go nieco i skieruj w dół albo przesuń w bok i obróć oprawkę o kilka stopni, obserwując, jak ciemny prostokąt przesuwa się ku obręczy i schodzi ze szkła. Niektórzy fotografowie wycinają w arkuszu białego papieru otwór na aparat i fotografują przez niego. Odbicie, które zostaje, powinno być bezkształtne: miękki pas światła odbiera się jako szkło, a okno z sylwetką jako błąd.
3. Widok z przodu i ujęcie trzy czwarte
Do widoku z przodu opuść telefon na wysokość mostka i trzymaj go równolegle do frontu oprawki. Obie soczewki powinny mieć na zdjęciu ten sam rozmiar, a górne obręcze być na jednym poziomie; jeśli jedna soczewka wygląda na większą, telefon przesunął się w jej stronę. To zdjęcie ustala kształt soczewek, mostek i całkowitą szerokość.
Ujęcie trzy czwarte obraca oprawkę mniej więcej o jedną trzecią w bok, tak że bliższy zausznik biegnie w głąb kadru, a zawias i narożnik frontu stają się widoczne. To pojedyncze zdjęcie okularów, które mówi najwięcej, i rozsądny wybór na pierwsze zdjęcie. Przy obu widokach odsuń się i lekko przybliż obraz, bo telefon trzymany blisko powiększa bliższą soczewkę i wygina górną linię oprawki.
4. Widok z boku, zawiasy i złożone okulary
Prawdziwy widok z boku patrzy wzdłuż frontu oprawki, który kurczy się do cienkiej krawędzi, podczas gdy jeden zausznik wypełnia kadr od zawiasu po końcówkę. Rejestruje grubość zausznika, wygięcie końcówki za uchem, pochylenie frontu i ewentualny metalowy rdzeń widoczny przez acetat. Sfotografuj stronę z logo, a jeśli strony się różnią, także drugą.
Potem złóż okulary. Widziana z góry złożona para pokazuje, jak płasko się zamyka i jak krzyżują się zauszniki, co przy używanej oprawce mówi coś o ustawieniu zawiasów. Zbliżenie każdego zawiasu z ostrymi śrubkami oraz kolejne, nosków i ich ramion, uzupełnia drobne części.
5. Barwa soczewek, gradient i powłoka lustrzana
Kolor soczewek trudno ocenić nad ciemnym stołem. Podeprzyj okulary tak, by za soczewkami znalazła się biała powierzchnia, a barwa pojawi się taka, jaka jest, gdy przechodzi przez nią światło: szara, brązowa, zielona, różowa albo jako gradient blednący w dół od górnej obręczy. Zrób to zdjęcie w świetle dziennym i nie ruszaj balansu bieli, bo automatyczne ocieplenie zamienia szare soczewki w brązowe.
Powłoki lustrzanej nie widać na tle białego kartonu. Pozwól soczewce lustrzanej odbić gładką jasną powierzchnię, by kolor powłoki był widoczny, i dodaj jedno zdjęcie pod lekkim kątem, przy którym ten kolor się zmienia. Soczewki fotochromowe, które ciemnieją w świetle dziennym, można pokazać na dwóch zdjęciach: w pomieszczeniu i po krótkim czasie na zewnątrz. Przy oprawkach korekcyjnych podaj w ofercie, czy soczewki są demonstracyjne, czy szlifowane na receptę; zdjęcie nie powie tego kupującemu.
6. Nadruk wewnątrz zauszników i etui
Wewnętrzne strony zauszników niosą tożsamość oprawki: zwykle na jednym nazwę, a na drugim kod modelu, kod koloru oraz wymiary, czyli szerokość soczewki, szerokość mostka i długość zausznika. Połóż otwarte okulary frontem w dół na ściereczce, tak by wewnętrzne strony zauszników były zwrócone ku górze, doprowadź światło z boku i zrób po jednym zdjęciu każdego zausznika, z każdym znakiem czytelnym. Znak wytrawiony w rogu soczewki albo odlany w nosku zasługuje na tę samą staranność.
Przy używanej parze dodaj zbliżenia rys na soczewkach, które znajdziesz, przechylając soczewkę, aż światło prześlizgnie się po niej, zbielałego acetatu na końcówkach zauszników oraz odpryśniętego lakieru lub wygiętego ramienia noska. Zakończ zdjęciem otwartego etui, z okularami obok oraz ściereczką, kartą lub pudełkiem, które są w zestawie. Zachowaj każdy plik tak, jak zapisał go telefon; zrzut ekranu z kodem na zauszniku rzadko jest czytelny.
Lista kontrolna
- Soczewki wyczyszczone, zauszniki otwarte do oporu
- Biały karton naprzeciw soczewek, telefon poza odbiciem
- Widok z przodu na wysokości mostka, potem ujęcie trzy czwarte
- Widok z boku, widok złożonych okularów i zbliżenia zawiasów
- Barwa soczewek na białym tle, w świetle dziennym
- Nadruk wewnątrz zauszników, rysy na soczewkach i etui
Zaktualizowano 12 października 2026