Co weryfikator odczytuje wewnątrz pliku obrazu
Weryfikator oznaczenia AI nie otwiera obrazu. Odczytuje w przeglądarce sam plik jako tekst i szuka w nim trzech znaczników. Pierwszy to typ źródła IPTC, wartość metadanych, która określa, jak powstał obraz. Drugi to słowo kluczowe, którego jeden z marketplace’ów wymaga przy zdjęciach pokazujących osoby wygenerowane przez AI. Trzeci to poświadczenia Content Credentials, zapis pochodzenia osadzony w pliku. W pliku PNG skompresowane bloki tekstowe są najpierw rozpakowywane, więc zapisany tam znacznik również jest odczytywany.
Każdy plik otrzymuje wynik i trzy wiersze, po jednym dla każdego znacznika. Gdy typ źródła jest obecny, to on decyduje o wyniku: oznaczone jako wygenerowane przez AI, jako edytowane z AI, jako media syntetyczne albo, przy każdej innej wartości, zadeklarowane jako niewygenerowane przez AI, z podaną wartością. Bez typu źródła samo słowo kluczowe daje wynik wygenerowane przez AI. Same poświadczenia Content Credentials dają wynik neutralny, ponieważ aparaty również podpisują swoje zdjęcia. Gdy nie ma żadnego z trzech, nie znaleziono znacznika AI.
Kiedy sprawdzać oznaczenie, a kiedy pasuje inne narzędzie sprawdzające
Tym weryfikatorem warto sprawdzić dokładnie ten plik, który zostanie przesłany, po ostatniej edycji i ostatnim zapisie. Zapis nowego pliku może usunąć znaczniki: zarówno Skalowanie dla marketplace’ów, jak i Kompresor zdjęć zapisują nowy plik, a osadzone metadane, w tym znacznik AI, nie są przenoszone. Herofab zapisuje znacznik IPTC dla mediów generowanych przez AI w każdym dostarczanym zdjęciu, a do zdjęć pokazujących wygenerowaną przez siebie osobę dodaje słowo kluczowe.
Sąsiednie narzędzia sprawdzające odczytują co innego. Weryfikator rozmiaru zdjęć odczytuje wymiary w pikselach, rozmiar pliku i format. Weryfikator białego tła odczytuje kolor pikseli wzdłuż krawędzi. Sprawdzarka zdjęć produktu mierzy na podstawie pikseli tło, wypełnienie kadru i ucięte krawędzie. Żadne z tych trzech nie odczytuje metadanych, a ten weryfikator nie odczytuje niczego innego: jego karta pokazuje rozmiar i typ pliku, ale obraz nie jest dekodowany, a wymiary nie są podawane.
Co oznacza wynik i czego weryfikator nie może wiedzieć
Weryfikator podaje to, co deklaruje plik, a nie to, jak obraz powstał. Nie analizuje pikseli, więc nie ocenia na podstawie wyglądu obrazu, czy wytworzyła go AI, i nie szuka widocznego znaku wodnego ani sygnału ukrytego w obrazie. Brak znacznika nie dowodzi, że obraz powstał bez AI: znacznik mógł nigdy nie zostać zapisany albo edytor mógł go usunąć przy zapisie. Typ źródła, który deklaruje zdjęcie z aparatu, jest podawany jako zadeklarowany; to, czy jest zgodny z prawdą, nie jest sprawdzane.
Dla poświadczeń Content Credentials wiersz brzmi: obecne, podpis niesprawdzony. Weryfikator wykrywa zapis, ale nie weryfikuje podpisu ani nie podaje, kto go złożył i jakie edycje zapis rejestruje. O wyniku decyduje w pierwszej kolejności typ źródła, więc warto przeczytać wszystkie trzy wiersze. To, czy kanał sprzedaży wymaga znacznika, który z nich odczytuje i co zachowuje po przesłaniu, ustala ten kanał, a ostatecznym punktem odniesienia jest jego strona z zasadami.