Co dodaje zwiększanie rozdzielczości, a czego nie zmienia
Zwiększanie rozdzielczości podnosi rozdzielczość obrazu dwukrotnie lub czterokrotnie, do największego rozmiaru wyniku podanego wśród ustawień narzędzia. Współczynnik jest jedynym wyborem: narzędzie nie oferuje formatu, tła ani sceny i nie rysuje obrazu od nowa. Zmienia się liczba pikseli stojących za każdym szwem, włóknem i krawędzią, a to od niej zależy, jak bardzo kupujący może przybliżyć zdjęcie na stronie produktu, zanim obraz straci ostrość.
U podstaw narzędzia leży restauracja obrazu, a nie generowanie: obraz jest powiększany na podstawie tego, co już pokazuje źródło, a ubranie nie jest rysowane ponownie. Nadruki, logo i napisy, guziki, zamki i kieszenie, splot, ściągacze i skala wzoru są więc tymi ze zdjęcia źródłowego, w wyższej rozdzielczości. Restauracja ma własną granicę. Detalu, którego źródło nigdy nie zarejestrowało, nie da się przywrócić, dlatego opisane niżej kontrole zaczynają się od tkaniny i napisów.
Kiedy zwiększać rozdzielczość, a kiedy wybrać inne narzędzie
Zwiększanie rozdzielczości to właściwy krok, gdy obraz jest gotowy i poprawny, ale za mały: zdjęcie od dostawcy, starsze zdjęcie z oferty albo kadr, który nie osiąga rozmiaru wymaganego przez kanał sprzedaży lub traci ostrość, gdy tylko kupujący go przybliży. Narzędzie pasuje do obrazów, których treść nie powinna się w ogóle zmienić. Źródło nieostre lub mocno skompresowane to inny przypadek; powiększenie go powiększa także nieostrość, a pewniejszym rozwiązaniem jest nowe zdjęcie.
Inne potrzeby należą do innych narzędzi. Gdy kupujący mają zobaczyć z bliska jeden fragment produktu, Zdjęcie detalu kadruje zbliżenie kołnierza, tkaniny, nadruku, okuć lub szwów z posiadanego zdjęcia. Gdy niewłaściwy jest kształt obrazu, a nie jego rozmiar, Poszerzanie kadru zmienia format bez przycinania. Obraz, który dopiero ma powstać, nie wymaga późniejszego powiększania: Wirtualna przymierzalnia, Niewidzialny manekin i Studio produktowe dostarczają wyniki w 2K, z opcją 4K.
Co sprawdzić w powiększonym obrazie przed publikacją
Powiększony obraz ocenia się w pełnym rozmiarze, a nie dopasowany do ekranu. Najpierw warto spojrzeć na tkaninę: dzianina, splot skośny czy denim powinny nadal wyglądać jak włókno i nić, a nie jak gładka, malowana powierzchnia. Drugie w kolejności są krawędzie. Jasna lub ciemna linia biegnąca wzdłuż konturu produktu albo wzdłuż wyraźnego szwu to oznaka nadmiernego wyostrzenia; najlepiej widać ją tam, gdzie ciemne ubranie styka się z białym tłem.
Napisy warto porównać ze źródłem litera po literze: metki marki, wszywki z zaleceniami pielęgnacji, nadrukowane hasła oraz grawer na guzikach i nitach. Regularne wzory, takie jak paski, krata i ściągacz, powinny zachować odstępy na całym ubraniu. Wady źródła rosną razem z nim, więc bloki kompresji, szum w cieniach i kurz na tkaninie są po powiększeniu lepiej widoczne. Rośnie też rozmiar pliku, co ma znaczenie tam, gdzie kanał sprzedaży ustala limit przesyłanych plików.