W użyciu jest kilka form: manekin z całym ciałem, manekin krawiecki w formie korpusu bez rąk i nóg oraz popiersia i szyje ekspozycyjne do naszyjników, kolczyków i szali. Każda daje ubraniu ramiona, klatkę piersiową i talię, i nadaje ten sam kształt każdemu produktowi w kolekcji, czego modele nie robią. Kolor formy ma znaczenie: neutralna forma kontrastująca z ubraniem utrzymuje wyraźny kontur, a ciemne aksamitne popiersia wydobywają złotą i srebrną biżuterię.
Jako gotowy obraz widoczny manekin dzieli zasady marketplace’ów. Wiele marketplace’ów modowych wyklucza go ze zdjęć głównych i widoków na modelu, a inne wymagają ujęć na popiersiu dla niektórych produktów lub zalecają manekin przy biżuterii. Dopasowanie formy decyduje o wyniku: ubranie za duże na formę opada i się marszczy, za małe ciągnie na guzikach, a szpilki i klipsy, które zbierają tkaninę z tyłu, nie mogą być widoczne z przodu.
Jako zdjęcie źródłowe ujęcie na manekinie to tradycyjny początek obrazu z niewidzialnym manekinem: ubranie fotografuje się na manekinie, szyję i wewnętrzną część tyłu fotografuje się osobno, a manekin usuwa się w obróbce. To także dobry punkt wyjścia dla zdjęcia na modelu, bo pokazuje już kształt ubrania. Prosty kąt od przodu, równe światło i forma, która nie prześwituje przez żaden otwór w ubraniu, ułatwiają oba wyniki.