Co musi oddać zdjęcie jeansów na białym tle
Na białym tle nic nie konkuruje z ubraniem, więc sprzedaje konstrukcja jeansów. Stan i pasek pokazują, gdzie para się układa; rozporek pokazuje, czy zapina się na zamek, czy na guziki; przednie kieszenie, kieszonka na monety i nity w ich rogach pokazują, jak para jest zbudowana. Kupujący czytają nogawkę od biodra po dół, a sam dół, czy to gładki, podwinięty, surowy, czy przeszyty ściegiem łańcuszkowym, mówi im, jak nogawka się kończy.
Kolor niesie tyle samo co kształt. Sprany odcień, z rozjaśnieniami na udach i ciemniejszymi szwami, odróżnia jedną parę od drugiej, a kontrastowe stębnowanie złotą lub pomarańczową nicią jest częścią projektu. Usuwanie tła wycina parę i nie rysuje jej od nowa, więc sprany odcień, kolor nici i okucia na dostarczonym obrazie są takie jak na zdjęciu źródłowym. Przed publikacją to nity, kolor przeszyć i głębia sprania są detalami, które należy porównać z samą parą.
Jak sfotografować jeansy na zdjęcie źródłowe
Usuwanie tła pracuje z jeansami takimi, jakimi zostały sfotografowane: ułożenie nogawek, każde zagniecenie i kąt ustawienia aparatu pochodzą ze zdjęcia źródłowego. Aby pokazać całość, parę rozkłada się na płasko, bez składania, z prostym paskiem u góry, zapiętym rozporkiem, równoległymi nogawkami i dołami na jednej wysokości, i fotografuje na wprost z góry. Części poza kadrem lub ukrytej w zagięciu nie da się wiernie odtworzyć, więc w kadrze powinna znaleźć się cała długość od paska po dół nogawek.
Powierzchnia powinna być jednolita i wyraźnie różnić się tonem od denimu: średnioszara lub jasna podłoga do ciemnego indygo, ciemniejsze podłoże do jeansów rozjaśnianych, w kolorze ecru lub białych. Równomierne światło dzienne z okna zachowuje wierność sprania i pozwala uniknąć twardych cieni w poprzek nogawek. Worki kieszeni wygładza się na płasko, żeby się nie odznaczały, szlufki przylegają, a górny guzik jest zapięty. Wystarczy zdjęcie z telefonu, z jedną parą w kadrze i bez niczego, co na nią zachodzi.
Co jeszcze można zrobić z tego samego przesłanego zdjęcia
Dostarczony obraz można pobrać w rozmiarach marketplace’ów bez przycinania i wysłać prosto do następnego narzędzia. Zdjęcie detalu kadruje zbliżenie szwów, dołu, faktury tkaniny albo zapięcia i jego okuć, co w przypadku jeansów oznacza stębnowanie, nity i rozporek. Poszerzanie kadru zamienia obraz w kwadrat, story lub baner bez przycinania, a Zwiększanie rozdzielczości podnosi rozdzielczość, aby kupujący mogli przybliżyć denim.
Gdy przesłane zdjęcie pokazuje parę rozłożoną na płasko, bez składania, to samo zdjęcie otwiera kolejne drogi. Niewidzialny manekin wymienia jeansy wśród obsługiwanych ubrań i dostarcza je jako pustą formę 3D albo czysty flat lay, w widoku z przodu lub z tyłu, z wytycznymi, by przedstawić tkaninę gładką i bez zagnieceń od przechowywania. Wirtualna przymierzalnia ubiera modela studyjnego w jeansy jako dół. Oba narzędzia potrzebują całego ubrania w kadrze, więc złożone źródło lepiej zostawić dla usuwania tła.