Samodzielne fotografowanie zegarka: bransoleta, pasek i zapięcie
Zegarek można sfotografować na dwa sposoby, a o wyborze decyduje zdjęcie źródłowe. Zapięty i ustawiony bokiem pokazuje kopertę oraz okrąg bransolety; rozłożony płasko z odpiętym paskiem pokazuje jego całą długość, klamrę i szlufki. Do ujęcia z przodu lub trzy czwarte zapięta bransoleta podparta niewielką, ukrytą podpórką pozwala naturalnie ustawić zegarek; do zdjęcia z góry na lnie lepiej przygotować prosty, rozpięty pasek.
Nieporządek najczęściej widać przy klamrach i zapięciach. Półotwarte zapięcie składane odsłania płytki, języczek klamry poza otworem wygląda na niedopięty, a odwinięty koniec skórzanego paska zasłania przeszycia. Zapnij pasek tak, jak nosi się zegarek, skieruj zapięcie z logo w stronę obiektywu, a otwarte zapięcie sfotografuj osobno jako detal, ponieważ zdjęcie produktowe pokazuje zegarek tak, jak został sfotografowany.
Ciemne studio, kamienny postument lub marmur: sceny dla zegarka
W przypadku zegarków Studio produktowe może umieścić kopertę na czystej bieli, na głębokim antracytowym tle studyjnym z kierunkowym, dramatycznym światłem, na tym samym ciemnym tle z lustrzanym odbiciem, na postumencie z gładkiego kamienia, na lnie sfotografowanym z góry, na marmurze albo we wnętrzu domu. Ciemne tło z wyraźnymi cieniami pasuje do polerowanych stalowych i złotych kopert oraz zegarków wizytowych, bo światło podkreśla krawędź koperty i bezel na tle czerni.
Każda scena zmienia wygląd tarczy. Na ciemnym tle czarna tarcza może zlać się z otoczeniem, dlatego bezpieczniej wybrać tam jasną, srebrną lub kolorową tarczę. Kamienny postument eksponuje pojedynczy zegarek jako przedmiot, a len widziany z góry pasuje do rozłożonego paska. Niezależnie od sceny, wytyczne każą zachować tarczę, wskazówki, indeksy, kopertę i pasek, a napisy na tarczy mają pozostać czytelne i niezmienione.
Pełny zestaw zdjęć zegarka: przód, profil, dekiel i zapięcie
Ofertę zegarka ogląda się z różnych stron. Przód pokazuje tarczę i wskazówki; ujęcie z boku — wysokość koperty, koronkę i uszy; tył — dekiel z grawerem albo przeszklonym oknem. Gdy zdjęcie przedstawia dekiel, można zamówić ujęcie od tyłu: wytyczne każą wtedy pokazać zegarek od strony sfotografowanej na zdjęciu i nie obracać go ani nie wymyślać tarczy po tej stronie.
Zbliżenia uzupełniają zestaw. Zdjęcie detalu kadruje wybrany obszar istniejącego obrazu, na przykład zapięcie lub przeszycia paska, albo pozostawia narzędziu wybór detalu; wytyczne każą pokazać wyłącznie to, co jest już widoczne. Grawer na deklu i wykończenie mechanizmu za przeszklonym deklem nadal wymagają ostrego, wykonanego z bliska zdjęcia źródłowego, ponieważ zbliżenie nie odtworzy napisów, których źródło nie zarejestrowało.
