Wyostrzanie wyszukuje krawędzie i rozjaśnia ich jasną stronę, a przyciemnia ciemną. Edytory sterują nim za pomocą wartości, promienia i progu. Mały promień wydobywa splot lub linię szwu; duży rysuje widoczny kontur wokół całego produktu. Aparaty i telefony już wyostrzają swoje pliki JPEG, więc dodatkowe wyostrzanie zdjęcia z telefonu dokłada się do tego, co już jest, i szybko przesadza.
Wyostrzanie należy do końca procesu, jednorazowo, w docelowym rozmiarze. Zmniejszenie obrazu po wyostrzeniu może sprawić, że drobne dzianiny i paski zaczną migotać fałszywymi wzorami, a powiększenie powiększa halo. Na białym tle przesadzona krawędź pojawia się jako ciemna obwódka wokół produktu, co wygląda jak niestaranne wycięcie. Obejrzenie wyniku w pełnym rozmiarze, jeden piksel obrazu na jeden piksel ekranu, ujawnia halo, które ukrywa pomniejszony podgląd.
Nieostre zdjęcie pozostaje nieostre. Wyostrzanie podnosi kontrast istniejących krawędzi; nie odbuduje szczegółów utraconych przez chybioną ostrość lub drgania aparatu, a na ciemnej tkaninie wyostrza głównie szum. Kilka marketplace’ów odrzuca rozmyte zdjęcia. Rozwiązanie leży po stronie fotografowania: stabilne podparcie, więcej światła, krótszy czas naświetlania i ostrość ustawiona na przodzie produktu.
