Een quitclaim legt vast waarmee de persoon op het beeld heeft ingestemd: welke beelden, voor welk gebruik, in welke media, hoe lang en in welke regio’s. Een vriend die voor een kleine winkel een jas showt, een klant die een foto stuurt waarop hij een product draagt en een professional die via een bureau is geboekt, hebben elk een duidelijke afspraak nodig voordat het beeld commercieel wordt gebruikt. Bureaus leveren meestal hun eigen contract waarin het toegestane gebruik is uitgeschreven.
De reikwijdte is waar problemen ontstaan. Een quitclaim voor een website dekt mogelijk geen betaalde advertenties, drukwerk of een aanbieding op een marktplaats; een boeking voor beperkte tijd kan aflopen terwijl de beelden nog online staan; bewerkingen zoals de persoon in een nieuwe scène plaatsen of het lichaam veranderen kunnen buiten de afspraak vallen. Sommige marktplaatsen vragen verkopers de toestemming van het model te bewaren voordat een gezicht in een productafbeelding verschijnt. De ondertekende quitclaim bij de beeldbestanden bewaren maakt een latere vraag eenvoudig te beantwoorden.
Generatieve tools brengen nieuwe vragen. Een foto van een echt persoon die als referentie wordt gebruikt, of een gezicht dat in een gegenereerd beeld wordt overgenomen, toont nog steeds die persoon, en de toestemming hoort zulk gebruik uitdrukkelijk te noemen. Bij een synthetisch model is geen echt persoon betrokken, maar de voorwaarden van de tool voor commercieel gebruik gelden nog steeds. Eisen verschillen per land en platform, dus de formulering van elke quitclaim is het waard om te toetsen aan het gebruik dat echt is gepland.
