İzin belgesi, görseldeki kişinin neyi kabul ettiğini kayda geçirir: hangi görseller, hangi kullanımlar, hangi mecralar, ne kadar süre ve hangi bölgeler. Küçük bir mağaza için ceket giyen bir arkadaş, ürünü giyerek fotoğraf gönderen bir müşteri ve bir ajans üzerinden tutulan profesyonel bir manken; görsel ticari olarak kullanılmadan önce her biri açık bir anlaşma gerektirir. Ajanslar genellikle izin verilen kullanımları açıkça yazan kendi sözleşmelerini sunar.
Sorunlar kapsamda ortaya çıkar. Bir web sitesi için verilen izin ücretli reklamları, basılı işleri ya da bir pazaryeri ilanını kapsamayabilir; süreli bir anlaşma görseller hâlâ yayındayken sona erebilir; kişiyi yeni bir sahneye yerleştirmek ya da bedenini değiştirmek gibi düzenlemeler anlaşılanın dışında kalabilir. Bazı pazaryerleri, bir yüz ürün görselinde yer almadan önce satıcıların mankenin iznini saklamasını ister. İmzalı izin belgesini görsel dosyalarıyla birlikte saklamak, sonraki bir soruyu yanıtlamayı kolaylaştırır.
Üretken araçlar yeni sorular ekler. Referans olarak kullanılan gerçek bir kişinin fotoğrafı ya da üretilmiş bir görsele taşınan bir yüz yine o kişiyi gösterir ve izin bu tür kullanımları açıkça belirtmelidir. Sentetik bir manken gerçek bir kişi içermez, ancak aracın ticari kullanıma ilişkin koşulları yine geçerlidir. Gereklilikler ülkeler ve platformlar arasında farklıdır; bu yüzden her izin belgesinin ifadesini gerçekten planlanan kullanımlarla karşılaştırmak yerinde olur.