Onu üç şey belirler: daha geniş açıklığın daha ince bir net bölge verdiği diyafram; yaklaştıkça bölgenin inceldiği özneye olan uzaklık; objektif ve sensör. Takı ve küçük ürünlerde kullanılan uzaklıklarda bu bölge ürünün kendisinden ince olabilir; bu yüzden bir yüzüğün önü net, arkası yumuşak çıkar. Telefonların portre modları sığ alan derinliğini yazılımla taklit eder ve bir zincir, dantel bir kenar ya da sarkan iplikler gibi ürünün kendi bölümlerini de bulanıklaştırabilir.
Seçim görsele bağlıdır. Düz arka plandaki packshot'larda ve ana görsellerde ürünün tamamı önden arkaya net olmalıdır; bulanık bir arka plan hiçbir şey katmaz, çünkü ürünün arkasında gizlenecek bir şey yoktur. Daha dar bir diyafram ve uzayan pozlama için bir tripod bu işi görür. Yaşam tarzı ve manken üzerinde görsellerde ise sığ alan derinliği ürünü kalabalık bir ortamdan ayırır. Giysi ile mankenin gözleri farklı uzaklıklardaysa odak gözlere değil, giysiye ait olur.
Diyaframı sonuna kadar kısmak en net sonucu vermez: belirli bir noktadan sonra bütün görsel yeniden yumuşar; bu yüzden çoğu objektif aralığının ortasında en nettir. Bir ürün tek bir net bölgeden daha derinse odak istifleme birkaç kareyi birleştirir. Kontrol, ürünün uzak tarafında tam boyutta yapılır: dikişler, kilit, bir etiketteki yazı. Birçok pazaryeri kuralı bulanık görselleri reddeder ve kısmen bulanık bir ürün de buna dahildir.