Bij afbeelding-naar-afbeelding krijgt het model naast een prompt ook een beeld. Afhankelijk van de methode legt de bron de compositie, het onderwerp of alleen de stijl vast, en een sterkte-instelling bepaalt hoe ver het resultaat ervan mag afwijken. Voor verkopers is de nuttige vorm die waarin de productfoto het anker is: het kledingstuk, de tas of de schoen blijft het onderwerp terwijl de omgeving, het model of het licht verandert.
De bron draagt de informatie waar het resultaat van afhangt. Een onscherpe telefoonfoto, een verkreukeld kledingstuk of een kleurzweem wordt doorgegeven of eromheen geraden; een scherpe, gelijkmatig belichte foto van het hele product, recht van voren genomen, laat het model het minst te verzinnen. Delen die de bron niet toont, zoals de achterkant van een jas of de binnenkant van een tas, moeten worden bedacht, en daar ontstaan fouten.
Ook vanuit een goede bron is de uitvoer een nieuwe tekening van het product, niet de originele pixels. Hoe hoger de sterkte-instelling, hoe vrijer het model hertekent: eerst verandert de scène, dan verschuiven kleur en structuur, dan de constructie, zoals stiksellijnen, zakvormen en de plaatsing van een print. Een lage sterkte blijft dicht bij de bron maar behoudt ook zijn gebreken, dus de instelling wordt gevonden door enkele resultaten met het echte artikel te vergelijken. Marktplaatsen die AI-afbeeldingen accepteren, vragen dat ze het product nauwkeurig tonen, en de regels voor markering verschillen per marktplaats.