Een maattabel in de galerij zet de maten waar kopers het eerst kijken. De gebruikelijke vormen zijn een tabel van maten tegenover borst, taille, lengte en mouw, en een flat lay of lijntekening van het kledingstuk met pijlen die laten zien waar elke maat wordt genomen. De tekening voorkomt de meest voorkomende misvatting: of een borstmaat het platliggende kledingstuk bedoelt of de volledige omtrek.
Nauwkeurigheid weegt zwaarder dan vormgeving. De tabel hoort te komen van het opmeten van het afgewerkte product, niet van het patroonblad van de fabriek, en de eenheid te vermelden en of de getallen het kledingstuk beschrijven of het lichaam waarop het past. Eén algemene tabel die wordt hergebruikt voor artikelen met verschillende snitten, is een veelvoorkomende oorzaak van retouren om de pasvorm. Sommige marktplaatsen hebben een eigen plek en formaat voor maattabellen, andere accepteren ze alleen als latere galerijafbeelding of helemaal niet.
Omdat een maattabel vooral uit tekst en lijnen bestaat, lijdt ze meer onder compressie en kleine thumbnails dan een foto. Een vierkante of staande opmaak met grote getallen en zonder fijne grijze lijnen blijft op een telefoon leesbaar, en PNG houdt letters scherper dan een sterk gecomprimeerde JPEG. Waar een aanbieding in meerdere regio’s wordt verkocht, moeten eenheden en maataanduidingen bij elke regio passen, wat vaak één tabel per markt betekent.